امروز هم هوا دوباره ...

سلام

 

بچه ها خوب هستین ؟

 

راستش نتونستم دووم بیارم برای همین تصمیم گرفتم دوباره بهتون بپیوندم

 

می خوام یه تشکر کنم از اونایی که منو دعا کردن

 

من دوباره اومدم

 

 

ایوان خانه ام

 

            به وسعت قبری

 

                       از آفتاب و خاک

 

        نشسته ام به وسعت قبر

 

                                    و منتظرم

 

                                   که دست رهگذری

 

                                             ادامه دستانم باشد

 

                                و قفل خانه را بگشاید

 

                                      صدای خسته کفشی می آید

 

             صدای تیزی زنگ

 

                         از قعر پلکان

 

                                مهمانی آمده است بگوید

 

         امروز هم هوا دوباره گرفته است

 

         امروز هم هوا دوباره خراب است

 

در این سکون سکوت آلود

 

                        پیکار پلکان را

 

                                  یاران

 

               با رنج این خبر ، سال های سال

 

                         تکرار می کنند

 

              امروز هم هوا دوباره گرفته است

 

                           امروز هم هوا دوباره خراب است

 

                                                         طاهره صفار زاده

 

 

تا بعد ...

 با عرض سلام خدمت همه دوستان

خدمت اون دوستایی که تو این مدت خیلی اذیتشون کردم

می خوام برای یه مدت وبلاگ رو دیگه آپ نکنم

از نظر روحی و روانی اصلا در شرایط مناسبی نیستم

ولی سعی می کنم حتما بهتون سر بزنم

دیگه منو ببخشید که یهویی اینجوری کردم

مواظب خودتون باشین

یا علی

 

بیا ...

 

ستاره دیده فروبست و آرمید بیا

 

                                   شراب نور به رگ های شب دوید بیا

 

ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت

 

                                   گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا

 

شهاب یاد تو در آسمان خاطر من

 

                                   پیاپی از همه سو خط زر کشید بیا

 

ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم

 

                                   ز غصه رنگ من و رنگ شب پرید بیا

 

به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار

 

                                   به هوش باش که هنگام آن رسید بیا

 

به گام های کسان می برم گمان که تویی

 

                                  دلم ز سینه برون شد ز بس تپید بیا

 

نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت

 

                                   کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا

 

امید خاطر سیمین دل شکسته تویی

 

                                    مرا مخواه از این بیش ناامید بیا

 

                                                         سیمین بهبهانی

 

بیا کودکم و ....

 

خون من

 

                از احساس کودکانه تو لبریز است

 

                      می دانم چه می خواهی

 

                                         خاطره هایم را

 

         تو را به بستر رودهای حرام تاریخ

 

                                               سپرده اند

 

                             بیا کودکم

 

                        و از شاهرگ من بنوش

 

                                که افسانه تو اینجاست

 

                  که خون تو در من صدا می زند

 

             که پنداری ناقوس قلب من

 

                                در دست های سپید توست

 

من رودهای حرام تاریخ را شناخته ام

 

                         ناقوس قلب مرا به صدا درآور

 

                              که خون من انباشته از کودکی توست

 

                                                           عظیم خلیلی

 

 

چشم های ناگفتنی

 

در اتوبوس

 

          چشم در چشم های ناگفتنی اش

 

     یک نفر گفت :

 

                       « آقا

 

                               جای خالی

 

                                               بفرمایید »

 

      چه غمگنانه است

 

                    وقتی در باران

 

                            به تو چتر تعارف کنند.

 

                                                      گروس عبدالملکیان

 

 

 

 

چه تنهایی دلتنگی !

 

من از کاج کبودی الهام می گیرم

 

            که هر بامداد با دیدار خود

 

                        تکرار تنهایی را جشن می گیرد

 

            تشنگی من

 

          یادآور اقاقیای سوخته ای است

 

                که از بی آبی در پیرامون دریا ، تلف شد

 

             من پاسدار حرمت حنجره خشکم

 

تو با آن مرغابی تشنه که رطوبت قایق شکسته ای نوشید

 

                                                          بیگانه ای

 

         من از تنورهای تهی دلتنگم

 

               تو از نان های سوخته بیزاری

 

                       چه تنهایی دلتنگی

 

                                    چه بیزاری تلخی

 

              من ، تشنگی را در دریاها خاک می کنم

 

          من ، تشنگی را با قطره های باران پاک می کنم

 

                                                             شکوفه فقیه