دختر عطرهای آسمانی
در شامه خاک
غریبانه می گشت
و گلوی نوباوه اش
به فریادهای مقدس
اصالت می داد
دختر عطرهای آسمانی
در کنار رسالتی مردانه
می شکفت
و گدارهای کبود
به جای سبز قدم هایش
رشک می بردند
دست آسمان
زیر سرش بود
و پای زمین
زانو زده برابر شکیبایی اش
باران گرفت
و دختر عطرهای آسمانی
مادر تبار بی انتهای من شد
سید حسن حسینی
ای مهربان تر از من با من
در دست های تو
آیا کدام رمز بشارت نهفته بود ؟
کز من دریغ کردی
تنها تویی
مثل پرنده های بهاری در آفتاب
مثل زلال قطره باران صبحدم
مثل نسیم سرد سحر
مثل سِحر آب
آواز مهربانی تو با من
در کوچه باغ های محبت
مثل شکوفه های سپید سیب
ایثار سادگی است
افسوس !
آیا چه کس تو را
از مهربان شدن با من
مأیوس می کند ؟
حمید مصدق
نمی دونم تا حالا شده دلتون برای یه چیزی یا
یه کسی واقعا تنگ بشه ؟ این اتفاق برای من افتاد
و یک لحظه دلم واقعا برای خدا تنگ شد. همیشه از مرگ به
خاطر عواقبش و به خاطر اعمال خودم تو این دنیا می ترسیدم
اما توی اون یک لحظه هیچ چیزی برام مهم نبود و فقط یک لحظه
خدا رو مهربون در کنار خودم حس کردم. می دونم که لیاقت
این همه محبت خدا رو ندارم و باورش برام سخته که
نمی دونم کاش می شد یه جوری خدا رو می دیدم
و هر چی که تا حالا تو گلوم گیر کرده و به هیچکس نگفتم رو
بهش می گفتم.
« چقدر باید گریه کنم چرا منو نمی بری »
فقط خدایا این رو بدون که ...
این هم برای اونایی که می گفتن چرا دلنوشته های
خودتو نمی نویسی . البته ببخشید اگر ایراد داره
از هر چه بود و هست خسته ام
از این همه پیوست و گسست خسته ام
کاری کن ای بزرگ زمان که من
از این همه ظلم پا و دست خسته ام
در مقابل این همه حریف ، تنهایم ، بیا
کز این هم تحقیر و شکست خسته ام
بنگر به این جهان بی حیا
کز هر چه هشیار و مست خسته ام
برسان پیغام مرا به خدا
از هر دری که باز کرد و بست خسته ام
دستت را پلی بین من و او کن
کز هر چه دست خائن و پست خسته ام
313 نفر که هیچ ، فقط یک نفر و او
تنها منم که خسته خسته خسته ام
حقیقت دارد
تو را دوست دارم
در این باران
لبخند تو را در باران
دوباره متولد شوم
رنگ کاج را ندانم
نامم را فراموش کنم
دوباره در آینه نگاه کنم
ندانم پیراهن دارم
کلمات دیروز را
خانه را برای تو آماده کنم
برای تو یک چمدان بخرم
لغات تازه را از دریا صید کنم
لغات را شستشو دهم
تا زنده شوم
احمدرضا احمدی